હળવે હૈયે (5)
હાશ હવે બેગો તૈયાર. એર ઇન્ડિયા ની ટિકિટો પણ આવી ગઈ એટલે થોડી શાંતિ એવું વિચારતો હતો ત્યાંતો અંદરથી અવાજ આવ્યો.
"કહું છું.સાંભળો છો? "
વિચાર આવ્યો કે કદાચ ગુજરાતી ભાષા ના સૌથી વધારે ફાળ પડાવતા આ ચાર શબ્દો હશે
"હા બોલો"
" આપણે હવે નીકળવાના પંદર દિવસ જ બાકી રહ્યા છે. આપણે જતા પહેલા બધા વડીલોને મળી લેવું જોઈએ."
"કેમ, એ લોકો ક્યાં જવાના છે? આવ્યા પછી તરત દિવાળી આવશે ત્યારે મળીશું જ ને"
શ્રીમતીજી એ દલીલ કરી કે એમના આશિર્વાદ લઈને જઈએ તો સારું। વળી, પાછા આવીએ ત્યારે હોય કે ના હોય એવું ઉચાર્યુ માટે વિવાદને ખાસ સ્થાન નથી તે સમજી જઈને મેં હા પુરાવી।
"તમે નક્કી કરજો કે કોને કોને મળવા જવું છે એટલે આપણે રજા ના દિવસે જઈ આવીશું" એમ બોલતા તો બોલ્યો પણ આ મળવા જવાનું લિસ્ટ આટલું લાબું નીકળશે તેવી ખબર નહોતી। જયંતિ કાકા ને કાકી, બચુમામા ને મામી, વ્હાલામાંમા ને મામી, વાસંતી ફોઈ ને ફુઆ. અને સૌથી મોટા બાફોઈઆ લોકોને તો મલવુંજ જોઈએ અને એ બાજુ જતા હોઈએ તો મારા મામા અને મારી બહેન પણ ત્યાં જ છે એટલે એક આંટો ત્યાં પણ મારતા આવીશું।
બીજો ખાસ ખ્યાલ આવ્યો કે અમદાવાદ હવે બહુ વધી ગયું છે. એક રહે રાયપુર અને બીજા સેટેલાઇટ। એક ઇસનપુર ને બીજા વસ્ત્રાપુર। આટલા રિક્ષાના પૈસામાં તો અડધા પરદેશ પહોંચી જવાય એવું જરા ગણગણ્યું એટલે શ્રીમતીજી તાડૂક્યાં।
"શું બોલ્યા? કોઈને મળવા જવાનું આવે એટલે તરત પૈસા ગણશો। આમ ને આમ તો કોઈની જોડે સંબંધ જ ના રહે. એતો સારું છે કે હું મળી છું એટલે બધા વ્યવહાર સચવાય છે નહીંતર તમને ખબર પડત કે સંબંધ ના રાખો તો શું થાય."
મનમાં ને મનમાં વિચાર્યું કે એ વાત વિચારવા જેવી તો હતી પણ હવે થોડું મોડું થઇ ગયું છે.
ખેર છેવટે રવિવારે સર્વ વડીલોને પ્રણામ કરી આવ્યા. કોઈએ વણમાગી સલાહ આપી કે જો જો સાચવીને બધું રાખજો। સાંભળ્યું છે કે ચોરી બહુ થાય છે. ખરીદીમાં ખાસ ધ્યાન રાખવું। છેતરાઈ જવાય છે. તબિયત ખાસ સાંભળજો। ત્યાં જો માંદા પડ્યા તો આવી બનશે। ડોક્ટરોના બિલ નો પાર જ નહિ આવે.
તો કોઈએ પ્રશ્નો ની ઝડી વરસાવી। કેમ અમેરિકા જવાનું નક્કી કર્યું? પાછા આવશો કે પછી ત્યાંજ? કોને કોને મળવાનો પ્લાન છે ? એરપોર્ટ પાર કોણ લેવા આવશે? અમેરિકામાં ક્યાં ક્યાં ફરશો? ગરમ કપડાં બરાબર લીધા છે ને?
તો કોઈ એ વળી ખરીદીનું લિસ્ટ આપ્યું। મારા માટે કેસર ચોક્કસ લાવજો। અને ન્યૂયોર્ક માં એક દુકાન માં ખાસ મસાજ કરવાની ગાદી મળે છે તે લવાય તો લાવજો। છેવટે સાંજે ઘેર આવ્યા ત્યારે બદામ, કેસર, પિસ્તા થી માંડી ને સ્વેટર, કમ્પ્યુટર, અત્તર અને ચોકલેટ લિસ્ટ માં ઉમેરાતા ગયા. હવે સમજ પડી કે મોટી બેગો કેમ જોઈએ। શ્રીમતીજી ની લાંબી દ્રષ્ટિ ઉપર માન ઉપજ્યું।
બસ હવે થોડા દિવસમાં અમેરિકા જોવા મળશે તે વિચારોમાં ઊંઘ ક્યારે આવી ગઈ તે ખબર પણ ના પડી.
હાશ હવે બેગો તૈયાર. એર ઇન્ડિયા ની ટિકિટો પણ આવી ગઈ એટલે થોડી શાંતિ એવું વિચારતો હતો ત્યાંતો અંદરથી અવાજ આવ્યો.
"કહું છું.સાંભળો છો? "
વિચાર આવ્યો કે કદાચ ગુજરાતી ભાષા ના સૌથી વધારે ફાળ પડાવતા આ ચાર શબ્દો હશે
"હા બોલો"
" આપણે હવે નીકળવાના પંદર દિવસ જ બાકી રહ્યા છે. આપણે જતા પહેલા બધા વડીલોને મળી લેવું જોઈએ."
"કેમ, એ લોકો ક્યાં જવાના છે? આવ્યા પછી તરત દિવાળી આવશે ત્યારે મળીશું જ ને"
શ્રીમતીજી એ દલીલ કરી કે એમના આશિર્વાદ લઈને જઈએ તો સારું। વળી, પાછા આવીએ ત્યારે હોય કે ના હોય એવું ઉચાર્યુ માટે વિવાદને ખાસ સ્થાન નથી તે સમજી જઈને મેં હા પુરાવી।
"તમે નક્કી કરજો કે કોને કોને મળવા જવું છે એટલે આપણે રજા ના દિવસે જઈ આવીશું" એમ બોલતા તો બોલ્યો પણ આ મળવા જવાનું લિસ્ટ આટલું લાબું નીકળશે તેવી ખબર નહોતી। જયંતિ કાકા ને કાકી, બચુમામા ને મામી, વ્હાલામાંમા ને મામી, વાસંતી ફોઈ ને ફુઆ. અને સૌથી મોટા બાફોઈઆ લોકોને તો મલવુંજ જોઈએ અને એ બાજુ જતા હોઈએ તો મારા મામા અને મારી બહેન પણ ત્યાં જ છે એટલે એક આંટો ત્યાં પણ મારતા આવીશું।
બીજો ખાસ ખ્યાલ આવ્યો કે અમદાવાદ હવે બહુ વધી ગયું છે. એક રહે રાયપુર અને બીજા સેટેલાઇટ। એક ઇસનપુર ને બીજા વસ્ત્રાપુર। આટલા રિક્ષાના પૈસામાં તો અડધા પરદેશ પહોંચી જવાય એવું જરા ગણગણ્યું એટલે શ્રીમતીજી તાડૂક્યાં।
"શું બોલ્યા? કોઈને મળવા જવાનું આવે એટલે તરત પૈસા ગણશો। આમ ને આમ તો કોઈની જોડે સંબંધ જ ના રહે. એતો સારું છે કે હું મળી છું એટલે બધા વ્યવહાર સચવાય છે નહીંતર તમને ખબર પડત કે સંબંધ ના રાખો તો શું થાય."
મનમાં ને મનમાં વિચાર્યું કે એ વાત વિચારવા જેવી તો હતી પણ હવે થોડું મોડું થઇ ગયું છે.
ખેર છેવટે રવિવારે સર્વ વડીલોને પ્રણામ કરી આવ્યા. કોઈએ વણમાગી સલાહ આપી કે જો જો સાચવીને બધું રાખજો। સાંભળ્યું છે કે ચોરી બહુ થાય છે. ખરીદીમાં ખાસ ધ્યાન રાખવું। છેતરાઈ જવાય છે. તબિયત ખાસ સાંભળજો। ત્યાં જો માંદા પડ્યા તો આવી બનશે। ડોક્ટરોના બિલ નો પાર જ નહિ આવે.
તો કોઈએ પ્રશ્નો ની ઝડી વરસાવી। કેમ અમેરિકા જવાનું નક્કી કર્યું? પાછા આવશો કે પછી ત્યાંજ? કોને કોને મળવાનો પ્લાન છે ? એરપોર્ટ પાર કોણ લેવા આવશે? અમેરિકામાં ક્યાં ક્યાં ફરશો? ગરમ કપડાં બરાબર લીધા છે ને?
તો કોઈ એ વળી ખરીદીનું લિસ્ટ આપ્યું। મારા માટે કેસર ચોક્કસ લાવજો। અને ન્યૂયોર્ક માં એક દુકાન માં ખાસ મસાજ કરવાની ગાદી મળે છે તે લવાય તો લાવજો। છેવટે સાંજે ઘેર આવ્યા ત્યારે બદામ, કેસર, પિસ્તા થી માંડી ને સ્વેટર, કમ્પ્યુટર, અત્તર અને ચોકલેટ લિસ્ટ માં ઉમેરાતા ગયા. હવે સમજ પડી કે મોટી બેગો કેમ જોઈએ। શ્રીમતીજી ની લાંબી દ્રષ્ટિ ઉપર માન ઉપજ્યું।
બસ હવે થોડા દિવસમાં અમેરિકા જોવા મળશે તે વિચારોમાં ઊંઘ ક્યારે આવી ગઈ તે ખબર પણ ના પડી.
